کتاب سفری طولانی از روز به شب

اثر یوجین اونیل از انتشارات سبزان - مترجم: بیتا دارابی -ادبیات اقتباسی

نمایش‌نامه‌ی سفری طولانی از روز به شب چیزی نیست جز بازتاب رنج‌های شخصی یوجین اونیل، لحظاتی که با قلم توانای او جاودانه گشته و بهای سنگینی که او بابت این زندگی پر ملال پرداخته و چنین است که برخی این اثر را وصیت‌نامه‌ی شخصی او می‌پندارند، چرا که هریک از شخصیت‌های این نمایش‌نامه که به تعبیر برخی حیات خود را از ذهن توانمند این هنرمند رنج دیده گرفته‌اند، در واقع چیزی جدای از زندگی واقعی او نیستند و چه جسارتی می‌طلبد خلق دوباره‌ی هرآن‌که رنجاند و رنجید، حتی در عالم خیال و چه حسرتی می‌افزاید تکرار لحظاتی که دیگر قابل تکرار نیست


خرید کتاب سفری طولانی از روز به شب
جستجوی کتاب سفری طولانی از روز به شب در گودریدز

معرفی کتاب سفری طولانی از روز به شب از نگاه کاربران
این بازی را بخوانید اگر شما یا خانواده تان سابقه اعتیاد به مواد مخدر و یا الکل داشته باشید و نمی خواهید از آن یاد بگیرید. این بازی در مورد تجزیه یک خانواده است که اعضای آن، به طور متفاوتی، معتاد به مواد مخدر یا الکل هستند؛ عاقبت شکست رویاهای خود عذاب می کشند؛ یا مرگ از بیماری در بالای دیگر مشکلات است. گفت ... این یک بازی جذاب با پایان انفجاری است. سه اثر اول، در مقایسه با تصویری از بدبختی فردی خانواده Tyrone، خیلی باهوش هستند، که من در پایان قانون Act IV دستگیر شدم و از زمان اعدام شگفت زده شدم. پس از سه اقدام اول، این بازی به اندازه کافی خوب بود، اما فکر می کنم من ناامید شدم و از اعضای خانواده ناامید شدم و در نهایت از منابع بدبختی خود ناراحت شدم و در حال حرکت به عقب و جلو بین تیراندازی به یکدیگر و تلاش برای تظاهر به هیچ چیز اشتباه بودم. هر کسی که درباره این بازی صحبت می کند، نماینده خانواده یوجین ONeills و شخصیت اصلی Edmund Tyrone نماینده یوجین ONeill خود. با یوجین ONEILL که نمایشنامهنویس معروف است، شاید فکر کنید Edmund شخصیت جالب است؛ اما من می گویم نه، نه واقعا. برادر بزرگترم جیمی را پیچیده تر می کند و بنابراین جالب تر می شود. من هنوز کاملا مطمئن نیستم چرا هنوز - من می خواهم به مطالعه بیشتر جیمی - اما من فکر می کنم این است که با اختلاف در وضعیت جیمی از Edmunds و ماریس. جیمی یک نوشیدنی سنگین و احتمالا الکل است، اما نه به طور مضر مانند ادموند و یا معتاد به مواد مخدر مانند مری. و از آنجا که جیمی از طرف پدرش (که او را به عنوان یک عصبانی به نظر می رساند) از نظر نیکویی رنج می برد و از آنجایی که نمی میرد، توجه کمتری پیدا می کند، او از خانواده اش دورتر است و اغلب به عنوان یک ناظم گرایانه عمل می کند. در پایان، او به نظر می رسد که بیشتر عاطفی اعضای خانواده عذاب، قطعا بیشتر از ادموند عذاب آور است.

مشاهده لینک اصلی
من فرصتی برای خواندن این را در کلاس درس جهانی دنیای سال ها پیش داشتم، اما من شرم آورانه اعتراف می کنم که من آن را از دست دادم. در حال حاضر، با دانستن زمینه ی autobiographical و صحت دقیق تاریخ خانواده خانواده ONeills در اینجا نشان داده می شود، من نمی توانستم کمک کنم، اما احساسی که سرمایه گذاری کردم احساس کردم. در تعهد به همسرش در ابتدا، ONeill آن را به عنوان @ این بازی غم و اندوه قدیمی، نوشته شده در اشک و خون نوشته شده است. @ به نظر می رسد ملودرامات، و نیمه اول ممکن است واقعا به نظر می رسد. اما برای من این بازی پانچ مچاله را حمل می کند. عمل نهایی، یک قطعه ادبی از پیشگویی، پر سر و صدا، شاعرانه و دشوار به فرو رفتن است. من نمیتوانم تصور کنم که شیاطین او برای نوشتن این چهره را تصور می کنند. شخصیت ها تا حدودی مستی، کاتولیک ها و بازیگران هستند، هرچند پدر تنها سه نفر از این سه رسمی است. نقش موتیف، مانند همه خانواده های ناکارآمد، در نقش های فوق العاده ای که همه برای یکدیگر بازی می کنند، وارد بازی می شوند. انکار، سارکاسم، تلخی شخصیت مادر دارای عمیق ترین درد است و بنابراین اولین کسی است که در معرض سوء مصرف مواد قرار می گیرد. هنگامی که او وارد این کوسه می شود، او آزادانه در همه ی امور خود به همه ی احساسات کاتولیک اعتراف می کند. پدر وقتی که همسرش می کند ترک می کند، اما شرم او همیشه محافظت می شود. شخصیت های پسران، ادموند (خود اوبوجینز یوجینز) و جیمی، به طرز دلهره آور ساده هستند. آنها اسرار تیره دارند اما جوان هستند، هنوز هم نزدیک به سطح زندگی می کنند. به نوبه خود همه خود را از طریق گدایی، با هیچ قطعنامه واقعی در نظر گرفتن. هیچ تفکری صریحی وجود ندارد، تنها امید است که ادموند فرار کند.

مشاهده لینک اصلی
این خیلی سخت است که به آن @ like @ این بازی بپردازد، با در نظر گرفتن آن بسیار دردناک است، به ویژه دانستن اینکه چه اتفاقی می افتد و دوباره خواندن آن و دیدن اینکه چطور واقعا (یا حداقل به نظر می رسد) چیزهای شاد در صفحه اول است. ادبیات اغلب به عنوان @ شهامت @ به عنوان مردم می گویند آن است، اما ONeills بازی عمل قابل ملاحظه ای شجاع - من شک دارم مایل به یادآوری بدترین خاطرات و تجربیات من برای همه زمان برای همه برای دیدن. نه این که تجربیات من هرگز به همان اندازه به عنوان غم انگیز است ... که باعث می شود او را به انجام این کار بیشتر باور نکردنی. خوشبختانه تا زمانی که مرگ خود را نگذاشت، آن را از دست ندهید. من چیزی بیش از این در مورد ONeill نمی دانم، اما من نمی توانم تصور کنم که مایلم این را ببینم. جای تعجب نیست که تنسی ویلیامز تماشاگر شیشه ای را هرگز تماشا نکرده است. آیا این @ @ @ خوب @ بازی است؟ به لحاظ هنری، ایده ها و پیام های خود را به شکلی فوق العاده ارائه می دهد، بنابراین به لحاظ زیبایی شناختی، بله، @ @ @ @ خوب است. من فقط نمی دانم اگر Id می خواهد آن را ببیند، با توجه به چگونگی خواندن آن چقدر سخت است. چرا دانشجویان آن را میخوانند، سپس؟ چرا که این کار را انجام می دهد و نشانه ای از ادبیات آمریکایی است، چرا. هیچ کس تا به حال گفته است،Gee، ادبیات آمریکایی سرگرم کننده است و من را خوشحال می کند @ حداقل، نه آن را که من می دانم.

مشاهده لینک اصلی
چند سال پیش من یک استاد داشتم که به من گفته بود که نمی توانم بگویم که شما خواندن نمایشنامه ها را می خوانید، اگر شما هنوز مجله یوجین ONeils را خواندید، درست بود. چطور می توانید genuis چنین قطعه ای از هنر را بنویسید؟ متفکر چه می تواند از غم و اندوه استفاده کند؟ @ اشک، و خون @ برای نوشتن این بازی فوق العاده پر از بی پروا صادقانه؟ یکی دیگر از کارهای بزرگ که در مورد اهمیت گذشته، حافظه های گذشته، رویاهای گذشته و گذشته به آن صحبت می کند. بله در بازی، گذشته غیرقابل تحمل همه چیز را فریب می دهد، حتی گذشته ای که مدتها پیش به نظر می رسید سریعا از پتانسیل بی گناه پر شده بود، مانند مری Tyroneâ € ™ ثانیه. â € œ گذشته گذشته است، آیا این؟ â € می رود معروف معروف، که به او آن را می داند پاسخ: â € œâ € ™ آینده نیز. همه ما سعی می کنیم از آن دروغ بگیم، اما زندگی به ما اجازه نمی دهد. »این یک درام خانوادگی است. درام درباره نفرت و عشق و اینکه چگونه می تواند گاهی اوقات همان چیزی را در نظر بگیرد. بازی در همه بازی ها برهنه است توهمات نیز وجود دارد. همچنین از همه توصیفهای نامناسبی که به نظر میرسد قابل قبول است، برهنه است. بازی در مورد چهار Tyrones است و اینکه چگونه اعتیاد آنها در مقابل آنها قرار میگیرد تا زندگی حیوانی را هدایت کنند، جایی که هیچ کس نباید خود را پنهان کند معایب و فقدان دیگران برای بدبختی او.

مشاهده لینک اصلی
همیشه مست می شود چیز دیگری مهم نیست: این تنها سوال است. اگر شما بار ناخوشایند زمان را برای شانه هایتان و خرد کردن شما به زمین احساس نمی کنید مستقیما مست شوید. چه بازی زیبایی است این دومین من از ONeill است و من به طور کامل برنده شدم. ادبیات سمبولیست می گوید: در حقیقت، داستان های طبیعت گرایانه و واقع گرایانه با نگاه دقیق به کسی که نمی میراند، ادبیات سمبلیک می گوید: به نظر من، به نظر من، به نظر می آید که آدم آهنی نادان باشد. من صحبت میکنم چه کسی می خواهد زندگی را به عنوان آن ببیند، اگر بتواند به آن کمک کند؟ اگر چه ONely به شدت چیزی را که شما به نام یک نویسنده سمبولیست نمی دانستید، به یک موضوع مهم در مورد جنبش مربوط می شود: escapism. اعتیاد و فراموشی دست به دست و هر یک از Tyrones دلایل خود، داستان های خود و گذشته خود را که آنها به شدت سعی در فراموش کردن، از دست دادن همه امید به اصلاح آن، دلایل خود را دارند. این یک بازی زیبا و قشنگ است، هر چند بسیار ناراحت کننده است، و ONeill فقط به playwrights مورد علاقه من ساخته شده!

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب سفری طولانی از روز به شب


 کتاب روزنکرانتز و گیلدنسترن مرده اند
 کتاب جنگل نروژی
 کتاب مرد-اسب
 کتاب زندگی وحشی
 کتاب گوژپشت نتردام
 کتاب خورشید همچنان می دمد