کتاب همزاد

اثر ژوزه ساراماگو از انتشارات مروارید - مترجم: مهرداد وثوقی-ادبیات اقتباسی

تترولیانو ماکسیمو آفونسو یک معلم تاریخی در یک مدرسه متوسطه است. او طلاق گرفته است، در یک رابطه نسبتا یکسانی با کارمند بانک دخیل است و او افسرده است. یک همکارش برای بالا بردن افسردگی وی پیشنهاد می کند فیلم خاصی را اجاره کند. تارتولیانو فیلم را تماشا می کند و بی نظیر است. در طول شب، صدایی در آپارتمانش او را بیدار می کند. او به اتاق نشیمن می رود تا متوجه شود که VCR این ویدئو را پخش می کند و به نظرم در حال تماشای یک مرد است که کاملا شبیه به او است - یا دقیقا دقیقا مثل مردی که پنج سال پیش بود موستائو و کامل در صورت. او خوابیده است. Tertuliano بر خلاف قضاوت بهتر خود تصمیم می گیرد دوبار خود را دنبال کند. همانطور که هویت انسانها را ایجاد می کند، آنچه که به عنوان یک داستان غریبه آغاز می شود، مراقبه تیره ای بر هویت و شاید بر مبنای فرضیه های کلفتی در کنار کلونینگ است.


خرید کتاب همزاد
جستجوی کتاب همزاد در گودریدز

معرفی کتاب همزاد از نگاه کاربران
این نام های روسی، شخص ... یکی از بهترین کتاب های او نیست.

مشاهده لینک اصلی
اگر شما تا به حال فکر کرده اید که شخص دیگری می تواند کار بهتر شما زندگی را انجام دهد، این کتاب برای شماست.

مشاهده لینک اصلی
کار دوم توسط داستایوفسکی و نخستین انتقاد و عموم. این است یک شکست است برای قرار دادن به حساب، به خصوص اگر در سن بیست و پنج را انتخاب می کنید به آن بپردازیم به dellautocoscienza مناطق، می توانید به پرتگاه Dellius lausilio بدون نقشه و بدون دانستن اینکه دقیقا چه خطراتی را پیدا فرود،. بله چرا که دو برابر شده است © 1846 فروید و cominciò به انتشار مدت کوتاهی قبل از 1900 ... ما می گوییم که داستایفسکی کمی جلوتر از زمان خود بود (گاهی اوقات آن را به ژن اتفاق می افتد): منطقی است که می تواند توسط خوانندگان که انتظار داشتند درک نمی شود یک رمان با موضوع \"گوهر یکسان\" در شیوه ی کلاسیک قرار می دهد، آن را به تقلید تقدیم می کند. در عوض چیزی بیش از نیت نویسندگان وجود ندارد. که به عنوان او در نامه ای به برادرش نوشت، دو به عنوان یک نوع از اعتراف، که به عنوان € € interioreâ œscavo از شخصیت در نظر گرفته. شخصیت چه چیز دیگری آن را ترسو دوست ندارند در تلاش برای توجیه رفتار خود را، گفت او به کسی وابسته نیست که در واقع فکر می کند و در نتیجه از آنچه آن را در نظر افکار و اعمال دیگران هستند عمل می کند. Golyadkin می گوید که او dellaltro لازم نیست در حالی که در واقع نه: این دستیابی به موفقیت منبع برای درام Jakov PetroviÄ Golyadkin، خط نمره است که در آن داستایوفسکی تصمیم به رانندگی ناخن و گیره و سپس به اعماق شخصیت از شخصیت فرود است او می تواند بدون آن کار کند، زیرا او در نهایت ایجاد یک \"دیگری\" با کسی که با آن مقابله خواهد کرد. حضور این € € œaltroâ بلافاصله تحقق نیست، اما با ماوس در تک گویی از شخصیت (در واقع تبادل نظرها در Golyadkin خود) و تنها پس از جریان را به تولد دو، دوم Jakov PetroviÄ. Dostoevsky در مورد سفر داخلی شخصیت او متمرکز است، عمدا داستان های داستان در پس زمینه را ترک می کند. استفاده از طرح بیش از هر چیز به عنوان یک œquintaâ € €، مفید برای تعریف فضای صحنه و یا کمی بیشتر، به دلیل © آنچه که ما به نام وجود داشته باشد یکی â € OEone عنوان شوا € و بقیه تنها می تواند اختلال ایجاد شده است. هنگامی که به نظر می رسد در دو، اولین گام خود در صحنه را به جای دست و پا چلفتی، یک موجود در پریشانی ما نشان می دهد، یک کپی از آن به نظر می رسد نا امن در راهنمایی دلا € originaleâ € تکیه می کنند. تصور غلط، چون © سرعت به پایان خواهد کپی خود را از خالق خود را آزاد، بر خلاف که توانایی به حرکت بیشتری نسبت به خوب در زمینه ارائه شده توسط دیگر، با نتیجه منطقی از پایان دادن به در مسیر برخورد با Golyadkin نشان می دهد. وضعیتی که قطعا شخصیت فقیر را بی ثبات خواهد ساخت. از دنیور تا فریبنده، به عنوان اولین بازیگر به نظر می رسد، حتی بدون درک آنچه اتفاق می افتد. هوش مصنوعی حرکات تمسخر و حرکات شورش به پیرو، Jakov PetroviÄ خواهد در اولین با تحریک واکنش نشان می دهند، اما پس از آن همیشه به دنبال دوباره انشاء اشک آور، تقریبا سنجش که اگر شکست مواجه خواهد شد به ترمیم شکستگی چه خواهد بود منادی از بزرگترین مشکلات است. و این دقیقا همان چیزی اتفاق خواهد افتاد چرا © limpossibilità به حکومت او ایجاد نمی خواهد بیش از به رشد خارج از نارضایتی از Golyadkin انجام دهید تا زمانی آن را به درام جریان: یک ضرب کنترل نشده از دو برابر، به عنوان اگر آگاهی از شخصیت تا پرچم سفید قبل به انفجار بخشیدن به میلیون ها قطعه.

مشاهده لینک اصلی
خوب، نه به ساده ترین چیزی که به درک برای مطمئن است، اما آن یکی از کارهای اولیه Dostoyevskys، پس آن را کاملا یک موضوع بلند پروازانه به کار بر روی، دانستن او تنها 25 بود که او این novel.Moreover نوشت، او به شدت توسط گوگول تحت تاثیر قرار بود، اما می توان دید که او بسیار علاقه مند، عمیقا عمیق، مواد سخت تاریک در age.Its اولیه در مورد Golyadkin، یک مرد خجالتی، تقریبا نامرئی به دیگران، که خود را مانند صادق، فروتن و یک مرد خوب را توصیف کنم، اما چیزی عجیب و غریب برای او اتفاق افتاده است، او معتقد است که او با یک Doppelganger جایگزین شده است. او دو بار او را از همه چیزهایی که او انجام داده است سرقت می کند، اما در عین حال گلدکین معتقد است که تمام اعمال بد او توسط دوگانه او انجام شده است و او هیچ ارتباطی با او ندارد. همچنین بسیار جالب بود اما در همان زمان بسیار وحشت زده به دنبال دسته که در مغز او، @ واقعی @ Golyadkin تحمل همه چیز و همه، اما او تصریح قادر به خود را به عنوان یک فرد تحمل می کند، او فکر می کند که او است که ارزش هر چیز و هر کسی نیست، او مثل یک سایه بود به دیگران، به شدت به دنبال به رسمیت شناختن است. در بیماری او، او دو برابر آن مرد ایجاد می کند که می تواند برای خودش ایستاده و می گوید که او چه معنی می دهد. علاوه بر این، در سرش، هر کس دو برابر خود را مانند یک مرد واقعی موفق و دوست داشتنی می پذیرد و در این @ جعلی @ Golyadkin او تلاش می کند تا انزوا، تنهایی و غم و اندوه خود را آشتی. این برای خواندن بسیار جالب بود، اگر چه در این رمان داستایوفسکی اختلال روانی را توصیف می کند که اغلب با اسکیزوفرنی همراه است، در عین حال بسیار غم انگیز است که مردم اغلب نمی دانند چه کسی هستند و این مسئله را حل می کنند برای ایجاد هویت کاملا مخالف خودشان هستم. همچنین بر اساس این رمان با جسی ایزنبرگ و میا Wasikowska فیلم ساخته شده است، اما این کار برای من خیلی کار سختی بود، اما امتحان خوبی بود.

مشاهده لینک اصلی
به خاطر عشق من به فیلم، من ممکن است نسبت به این موضوع منفعل باشم (که من به شدت توصیه می کنم بدون توجه به آنچه مردم در مورد کتاب اصلی فکر می کنند - کاملا متفاوت به نظر می رسد). من مطمئنا لذت بردن از خواندن این، اما این شگفت انگیز درخشان، زندگی در حال تغییر شاهکار مانند فیلم است. من تدریجی این را بگویم، اما من شخصیت اصلی و توصیف نومیدی و خجالت اجتماعی را بسیار مرتبط (با به استثنای خود اهمیت خود، و بدیهی است که من دقیقا نمی خواندم همراه با غم و اندوه غم انگیزانه در نزدیکی پایان)، و من متعجب شدم که چگونه با آن در ارتباط با احساسات و تجربیات من در زمان ((مشاهده اسپویلر) [ ,null,null,3],particularly how his doppelgänger wipes his hand off after touching Golyadkin - I wanted to cry knowing I wasnt the only one whos had this happen! (hide spoiler)]), which makes me wonder if Dostoevsky himself had ever felt the same, although",null,null,3],I might be overthinking it.",null,null,3],To me, this was definitely the best aspect of the novella, and (though I obviously liked it a lot) I think a reader’s opinion of it might live and die on whether you enjoy this aspect (since this is what the vast",null,null,3],majority of the content concerns, and even the doppelganger aspect is not as major as the awkward moments, and it’s mostly psychologically based and not particularly exciting plot-wise).The writing was generally good, but very rambling, which I enjoyed",null,null,3],nonetheless (though it didn’t make for a very gripping read, exactly) but I can see how it would bother some people.",null,null,3],I don’t have much experience with Dostoevsky yet, but I don’t think this is his typical style, so fans of his might be a bit bemused by it.",null,null,3],The characters weren’t very complexly portrayed, but it seems like one of those books where that isn’t really the point (or, at least, not the priority), and the protagonist, although he obviously is characterized a lot,",null,null,3],doesn’t really learn from his experiences (and spirals into madness instead of growing and learning), so although I found it easy to connect with this aspect (which a lot of people obviously look for in a book) wasn’t really",null,null,3],there, but I would again say that it’sa ‘different kind’ of book from the typical storyline with the typical aims in the author’s mind.NB",null,null,3],My translation was by Ronald Wilks, and I thought it was very straight-forward but at the same time came across as very fluent and eloquently written, so I would recommend it (I can’t comment on its relationship with the Russian though,",null,null,3],because I don’t know the language at all).",null,null,3],I had a look at the Penguin translation from Notes from Underground and the Double in a bookshop and it didn’t like it as much (although I do tend to think the first thing I see (or in this case, read) is the",null,null,3],best, so others might disagree.The ending was a bit odd to me – I felt like I understood the psychological / philosophical sides to the novella pretty well until this point stumped me and I was left a bit confused. (view spoiler)",null,null,3],[It’s funny, because people often seem to express confusion at the end of the film, but I felt like I ‘got’ the film’s ending and found this more difficult to understand. I know heâ€",null,null,3],™s dragged off to an asylum, and I felt very sorry for him (regardless of whether we were meant to or not), but I didn’t really understand the psychiatrist speaking in a strange accent at the end, since he didnâ€",null,null,3],™t have an accent at the beginning. Is this supposed to be part of the protagonist’s madness, and if so",null,null,3],, why is he perceiving his speech this way? (hide spoiler)]As a last comment, I would say that since its rating isn’t very high (and it seems like other Dosto books are rated significantly higher), this may be",null,null,3],one of those books that I like but no one else does, which I suppose I can accept.",null,null,3]]

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب همزاد


 کتاب سفر به ماه
 کتاب مشتی غبار
 کتاب خشم
 کتاب سرود مقدس
 کتاب سیر و سلوک زائر (سالک)
 کتاب این داستان یک جورهایی بامزه ست